ŞİİRLERİM



Yaşamam gerek

Yapacağım demeyi sevmem kendimi bildim bileli.
Aslında şevik aklım izin vermez buna,
Ben bile anlamam bazen olup biteni.
Bir bakarım aklıma düşen şeyi yaşıyorum o anda.
Deli cesareti demiştin ya.
Haklıydın sen ben deliyim galiba.
Sevgin için kendini bile yakabilecek bir deli.
Akıllı işi değildi ki yaptığım,
Kim kendini kafese kapatır kendi elleriyle.
Kim sevgiden yanarken, nefretin soğuğunda uyumayı göze alır.
Keşke demeyi de sevmem ben..
Son attığım adım değildi yaa
İşte yine bir oyunun içindeydim.
Biraz bilinçli biraz kendini bilmez.
Kendimden utandığımda oldu, iğrendiğimde.
Pişman olmaktan korktuğumda oldu.
korkusuzca koştuğumdaaa.
Şimdi son demlerini yaşıyoruz baharın.
Renkler birbirine karışmış.
Siyahı beyazı bile ayıramıyor gözlerimiz.
Oysa güzellikler saklıdır renklerde.
sevgi yediverendir, her mevsim açan.
Fazlası eksiği yoktur sevgi terazisinin.
Hiç çıkmamıştır sevgiyi ölçebilen.
Keşke denmez sevgi yolunda.
Hesapsızca vereceksen yüreğini durma yürü.
Sen ben hesaplarına düşeceksen, yine durma.
Ama bu defa benden uzağa yürü.
Bu yol sana yaraşmaz gülüm.
Bu yol deftere kaleme de sığmaz.
Kendinden bile geçmen gerek yeri gelince.
Hoyratça harcaman gerek.
Anlaman gerek ilk öncesinde vede sonrasında.
Çivisi çıkmış dünyada, o çiviyi bulman gerek.
Altından sular akan köprülerden geçtim.
Alevler saçan köprülerden de.
Nedenlerden geçip gideli çok oldu hayatımda..
Nedensiz bir sevgi selindeyim o kadar.
Sizde bırakın elimi ayağımı artık.
Anlatmam için yaşamam gerek.

Semra Yağız