Anlamaya çalışmayı bırakmak
Olaylar karşısında son derece kızabilirsin, küfredebilirsin, kadere lanet okuyabilirsin ama yolun sonuna geldiğinde her şeyi bırakmak zorundasın...”

Bu sözler Benjamin Button’ın Tuhaf Hikâyesi filminde oğlunu ancak yaşamının son günlerinde tanıyabilmiş yaptıklarından pişman bir babanın Güneş’in doğuşunu ölmeden önce son kez seyrettiği sahneden alıntıdır.

Yaşadığımız bazı olaylar gerçek anlamda umudumuzu yitirmemize, canımızın çok sıkılmasına yol açabilir.

Böyle problemler yaşadığımızda yaşanan durumun yarattığı olumsuz duygularla birlikte o duruma karşı oluşan tepkiler de bu konuda daha da acı duymamıza yol açabilir.

Özellikle olumsuz olan enerji döngülerinin bizi etkilemeye devam etmesinin en büyük nedenlerinden biri o durumu anlamaya çalışmaktır.

“Niye bunlar oluyor?

Neden bu kadar insan ölüyor?

Bu insanların günahı ne?

Bunun olmasının sebebi ne?

Bu sorun nasıl çözülecek?

Bütün bunların anlamı ne?” gibi sorular herkesin farkındalığında oluşur.

Bu sorgulama durumu o enerjiye daha çok odaklanmamıza ve başka olasılıkları görme şansımızı kaybetmemize yol açar.

Durumu şöyle düşünün.

Bütün her şey enerjidir ve her durum birbirinden farklı enerji döngüleri olarak titreşir.

Yani şöyle diyebiliriz, televizyon ekranı yüzlerce farklı kanaldan yayınlar yansıtır.

Olumsuz bir enerji döngüsünü de izlediğiniz bir kanal gibi düşünün adı da X kanalı olsun.

X kanalı sadece dram konularını işleyen hep savaşın olduğu, acıların ve ölümlerin yaşandığı bir kanal olsun.

O kanalın işi budur, dram ve üzüntü yayınlamak.

X kanalını her seyrettiğimizde öfke, umutsuzluk, üzüntü ve acı gibi duygular deneyimleriz.

Ve kanalı her açtığımızda yeni bir umutla orada tekrarlanan acıların bitmesini isteriz ama her seferinde hayal kırıklığına uğrarız.

Çünkü X kanalının enerji döngüsünün dram odaklı olduğunu unuturuz.

Orada barış ve mutluluk konusu yoktur.

Ve her seferinde tekrarlanan bu dramı anlamaya çalışırız.

Ve şimdi bir bakın, X kanalında olanları anlamaya çalıştığınızda kanalı değiştiriyor musunuz yoksa sürekli o kanala mı odaklanıyorsunuz?

Aslında sürekli o kanala odaklandığınızda bütün öfkeniz, üzüntünüz, acınız durumu daha da güçlendiriyor.

O durum bütün enerjisini ona odaklanıldığı için alıyor.

Sonsuz enerjiniz umutlu olasılıklarda mı yoksa hiç değişmeyen sadece dram yayınlanan X kanalında mı?

Ancak o kanalda yaşananları anlamayı serbest bıraktığınızda çözümü orada aramayı bırakıp, başka olasılıklara kendinizi açabilirsiniz.

Kanalı değiştirip yeni bir enerji frekansına yeni bir kanala odaklanabilirsiniz.

Bu anlattığım durumun tamamen ruhsal ve zihinsel boyutu.

Çünkü olayı ruhsal boyutta serbest bıraktığımızda fiziksel dünyaya yansımaya başlama olasılığı yükselir.

Bununla ilgili bir uygulama yaparak konuyu daha derinlemesine kavrayacağınıza inanıyorum.

Alıştırmayı yapmadan önce [Only Registered Users Can See Links] linkindeki videoyu izleyip alıştırmayı okumanızı tavsiye ederim.

Kötü bir anı düşünün...

Hemen bazı duygular uyanacaktır.

(Öfke, üzüntü, acı, sıkıntı, umutsuzluk gibi)

Şimdi o duyguları fark edip sadece o duyguları hissedin ve oluşan enerjiye kendinizi açın.

Şimdi durumu nasıl anlamaya çalıştığınız fark edin.

(İçinizdeki Neden? Niçin? Ne yapmalıyım? sorularını fark edin)

Kendiniz sadece şu an için oluşan o anlamaya çalışma enerjisine açın.

Sadece o duygulara kendiniz açın ve kabul verin.

Ve şu an için bu durumu anlamaya çalışmayı serbest bırakabilir misiniz?

Serbest bırakır mısınız?

Ne zaman?

Şu anda kendinizi çözüm olasılığına açabilir misiniz?

Yukarıdaki uygulamayı birkaç kez tekrarlamanız enerjinin serbest kalmasını sağlayacaktır.

Aşağıda paylaştığım Mahatma Gandhi’nin sözlerinin yaşanan bu sürece ışık tutacağına inanıyorum.

“Umudumu yitirdiğimde doğruluk ve sevgi yolunun tarih boyunca daima kazandığını hatırlarım.

Zorbalar ve katiller hep vardır ve bir süre için yenilmez görünebilirler.

Ama sonunda daima yenilirler.

Bunu düşünün, daima.”

Gandhi