Yağmur Üstün'ün Doğum Hikayesi 

Çiçek bakışlı kızım benim. Yeniden doğdum diyorum yaa gerçekten benim için öyle oldu bambaşka bir insan oldum sanki.
       


Doğurmakla yeniden doğuyor insan. 
Yıllardır yüreğimde büyüttüğüm kızım artık kollarımda. 3620 kg. ağırlığında 50 cm boyunda minicik bir canlı. Kime benziyor ki: Hiç kimseye. Büyüdükçe güzelleşen bir melek işte. Emme saati geldiğinde anneyi görünce minicik gözleri ışıl ışıl oluyor, yüzünde bambaşka bir gülümseme. Sanki Teşekkür ediyor. Minnettarım sana anneciğim diyor. 

İşte o bakışları gördüğüm anda dünya yansa umurumda olmayacak sanki.Çiçek bakışlı kızım benim. Yeniden doğdum diyorum yaa gerçekten benim için öyle oldu bambaşka bir insan oldum sanki. Düşüncelerim, duygularım farklı bir boyut kazandı. Artık çok fazla kızamıyorum, çok fazla dert etmiyorum, aslında kızım dışında herşey çok anlamsız ve boş geliyor. Aşkı İkinci kez yaşıyorum. İkinci bahar kadar değerli bir aşk.Kızım tam gününde doğdu. Ne günlerce bekletti. Nede erken gelip bizi şaşırttı. 11 Temmuz 2006 sabahı saat 7 de yataktan fırladım anladım ki bugün geliyor. Hemen teyzemizi aradım. Şükran (en küçük Kardeşim -ebe). Böyle böyle diye olanları anlattım. Tamam abla geliyor sakin ol, yanında birileri olsun, yanlız kalma, sancı gelince derin nefes al dedi. 12 ye kadar 2 yada 3 defa karın ağrısı hissettim. 12 de eşim geldi. Diğer kardeşim (safiş) ve eşimde doktora gittik. NST ye girdim. 

Doktor. bu gece yada yarın geliyor şimdi eve gidip dinlen dedi. Saat 13:00 eve gittik. oooofffff dedirtecek bir sancı geldi. Eşim işe geri döndü. Kardeşim bir yandan sırtıma masaj yapıyor, bir yandan yemek yemeye çalışıyoruz. Bir sancı daha geliyor yemeği öylece bırakıyorum. oturma odasına zor gidiyoruz. Kanepede yatıyorum. bir daha ooooofffff diye bağırınca kardeşim önce doktoru sonra eşimi arıyor. doktor hemen hastaneye demiş. saat 14:00 civarı komşumda sesimi duymuş geldi.eşim gelene kadar 10-15 dk. evin içinde gezinmeye çalışıyoruz. 

2:30 civarı eşim geliyor. arabaya çıkmaya çalışıyorum. evin giriş kapısında kalıyorum. yürüyemiyoruuuuum diye bağırıyorum eşime. kardeşim kucakla diyor. eşimde kucaklayıp arabaya atıyor. Sedye ile içeri alıyorlar. 15:20 doğum odasındayım. sancı geliyor. doktor geliyor. hemşire geliyor. sancı geliyor. ıkın diyorlar olmuyor diyorlar. kristal yapıcaz diyorlar(karnına bastırma) hemşire ben yapamam diyor yer doktorla yer değişiyorlar. doktor bağırıyorum diye kızıyor.Ama kimin umurunda yine bağırıyorum.saat 15:50 doktor kolunu karnıma koyup bastırıyor. son bir çığlık kopuyor ve kızım yan tarafa koyuluyor. alabılırmıyım diyorum. getiriyorlar. sonra tekrar alıp giydirmeye götürüyorlar. 16:10 gibi kızım kucağımda tekerlekli sandalye de odamıza gidiyoruz. Babam ağlamaklı olmuş, yanağımdan öpüp geçmiş olsun diyor. Eşim yatağıma yerleştikten 5+10 dk sonra geliyor alnımdan öpüyor.belli ki uzakta imiş.Rengi Bembeyaz olmuş. 

Şimdi 5. ayımıza girdik. Çalışıyorum ve çok özlüyorum. Master yaptım. Ev aldım araba aldım. İyi bir işe girdim. Doğumdan sonra anladım ki en önemli başarım kızım. Şükürler olsun Allahım. 

Semra Yağız Üstün