Günah benim kime ne
7092009
Ben yitirdim ben ararım yar benimdir kime ne
Gah giderim öz bağıma gül dererim kime ne
Gah giderim medreseye ders okurum Hak için
Gah giderim meyhaneye dem çekerim kime ne
Kelp rakip haram diyormuş şarabın katrasın
Saki doldur ben içerim günah benim kime ne
Ben melamet hirkasını kendim giydim eğnime
Ar ü namus şişesini tasa çaldım kime ne
Ah yezid seccadeni al yürü mescid yoluna
Pir eşiği benim Kabe’m kıblegahım kime ne
Gah çıkarım gökyüzüne hükmederim kaftan kafa
Gah inerim yeryüzüne yar severim kime ne
Kelp rakip böyle diyormuş güzel sevmek pek günah
Ben severim sevdiğimi günah benim kime ne
Nesimi’ye sordular ki yarin ile hoş musun
Hoş olayım olmayayım o yar benim kime ne
[Kul Nesimi]
Gah giderim öz bağıma gül dererim kime ne
Gah giderim medreseye ders okurum Hak için
Gah giderim meyhaneye dem çekerim kime ne
Kelp rakip haram diyormuş şarabın katrasın
Saki doldur ben içerim günah benim kime ne
Ben melamet hirkasını kendim giydim eğnime
Ar ü namus şişesini tasa çaldım kime ne
Ah yezid seccadeni al yürü mescid yoluna
Pir eşiği benim Kabe’m kıblegahım kime ne
Gah çıkarım gökyüzüne hükmederim kaftan kafa
Gah inerim yeryüzüne yar severim kime ne
Kelp rakip böyle diyormuş güzel sevmek pek günah
Ben severim sevdiğimi günah benim kime ne
Nesimi’ye sordular ki yarin ile hoş musun
Hoş olayım olmayayım o yar benim kime ne
[Kul Nesimi]
Kimsin?
7092009
Yeri göğü ins ü cini yarattın
Sen ey mimar başı eyvancı mısın
Ayı, günü, çarhı, burcu varettin
Sen ey mekan sahibi rahşancı mısın
Denizleri yarattın sen kapaksız
Suları yürüttün elsiz ayaksız
Yerleri temelsiz göğü direksiz
Durdurursun acep iskancı mısın
Kullanırsın kanadsızca rüzgarı
Kürekle mi yaptın sen bu dağları
Ne yapıp da öldürürsün sağları
Can verip alırsın sen cancı mısın
Sekiz cennet yaptın sen adem için
Adın büyük bağışla anın suçun
Ademi cennetten çıkardın niçün
Buğday nene lazım harmancı mısın
Bir ikin bin ettin kendi adını
Görmedim sen gibi iş üstadını
Yaşadırsın kurudursun odunu
Sen bahçevan mısın ormancı mısın
Cibril’e perde altında söylerdin
İnüp Beytullah’a kendin dinlerdin
Bu ateşi cehennemi neylerdin
Hamamın mı var külhancı mısın
Hafaya çekilüp seyrana durdun
Akıl ermezlerin aklını urdun
Kıldan köprü yaptın da kurdun
Akar suyun mu var bostancı mısın
Bu kışlara bedel bu yazı yaptın
Evvelbahara karşı güzü yaptın
Mizani iki göz terazi yaptın
Bakkal mısın yoksa dükkancı mısın
Kazanlarda katranların kaynarmış
Yeraltında balıkların oynarmış
On bu dünya kadar ejderin varmış
Şerbet mi satarsın yılancı mısın
Esirci misin koydun cehenneme arap
Hoca mısın okur yazarsın kitap
Aslın katip midir görürsün hesap
İhtisabın mı var yok hancı mısın
Yüz bin tamum olsa korkmam birinden
Rahman ismi nazil değil mi senden
Gaffar-üz-zünubunum demedin mi sen
Af et günahımı yalancı mısın
Şanına düşer mi noksan görürsün
Her gönülde oturursun yürürsün
Bunca canı alıp gene verirsin
Götürüp getiren kervancı mısın
Bilirsin ben kulum sen sultanımsın
Kalpde zikrim dilde tercümanımsın
Sen benim canımda can mihmanımsın
Gönlümün yarisin yabancı mısın
Beni delil eyler kendin söylersin
İçerden Azmi’yi hazar eylersin
Yücelerden yüce seyran eylersin
İşin seyran kendin seyrancı mısın
[Azmi]
Sen ey mimar başı eyvancı mısın
Ayı, günü, çarhı, burcu varettin
Sen ey mekan sahibi rahşancı mısın
Denizleri yarattın sen kapaksız
Suları yürüttün elsiz ayaksız
Yerleri temelsiz göğü direksiz
Durdurursun acep iskancı mısın
Kullanırsın kanadsızca rüzgarı
Kürekle mi yaptın sen bu dağları
Ne yapıp da öldürürsün sağları
Can verip alırsın sen cancı mısın
Sekiz cennet yaptın sen adem için
Adın büyük bağışla anın suçun
Ademi cennetten çıkardın niçün
Buğday nene lazım harmancı mısın
Bir ikin bin ettin kendi adını
Görmedim sen gibi iş üstadını
Yaşadırsın kurudursun odunu
Sen bahçevan mısın ormancı mısın
Cibril’e perde altında söylerdin
İnüp Beytullah’a kendin dinlerdin
Bu ateşi cehennemi neylerdin
Hamamın mı var külhancı mısın
Hafaya çekilüp seyrana durdun
Akıl ermezlerin aklını urdun
Kıldan köprü yaptın da kurdun
Akar suyun mu var bostancı mısın
Bu kışlara bedel bu yazı yaptın
Evvelbahara karşı güzü yaptın
Mizani iki göz terazi yaptın
Bakkal mısın yoksa dükkancı mısın
Kazanlarda katranların kaynarmış
Yeraltında balıkların oynarmış
On bu dünya kadar ejderin varmış
Şerbet mi satarsın yılancı mısın
Esirci misin koydun cehenneme arap
Hoca mısın okur yazarsın kitap
Aslın katip midir görürsün hesap
İhtisabın mı var yok hancı mısın
Yüz bin tamum olsa korkmam birinden
Rahman ismi nazil değil mi senden
Gaffar-üz-zünubunum demedin mi sen
Af et günahımı yalancı mısın
Şanına düşer mi noksan görürsün
Her gönülde oturursun yürürsün
Bunca canı alıp gene verirsin
Götürüp getiren kervancı mısın
Bilirsin ben kulum sen sultanımsın
Kalpde zikrim dilde tercümanımsın
Sen benim canımda can mihmanımsın
Gönlümün yarisin yabancı mısın
Beni delil eyler kendin söylersin
İçerden Azmi’yi hazar eylersin
Yücelerden yüce seyran eylersin
İşin seyran kendin seyrancı mısın
[Azmi]
Yüceden bakan göz değil
Mayıs 6, 2008
Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil
Yol oldur ki doğru vara
Göz oldur ki Hakk’ı göre
Er oldur alçakta dura
Yüceden bakan göz değil
Doğru yola gittin ise
Er eteğin tuttun ise
Bir hayır da ettin ise
Birine bindir az değil
YUNUS EMRE
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil
Yol oldur ki doğru vara
Göz oldur ki Hakk’ı göre
Er oldur alçakta dura
Yüceden bakan göz değil
Doğru yola gittin ise
Er eteğin tuttun ise
Bir hayır da ettin ise
Birine bindir az değil
YUNUS EMRE
Bana seni gerek seni
Nisan 29, 2008
Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dünü günü
Bana seni gerek seni
Ne varlığa sevinirim
Ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum
Bana seni gerek seni
Aşkın aşıklar öldürür
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni
Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem
Sensin dün ü gün endişem
Bana seni gerek seni
Sufilere sohbet gerek
Ahilere ahret gerek
Mecnunlara Leyli gerek
Bana seni gerek seni
Eğer beni öldüreler
Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra
Bana seni gerek seni
Yunus’durur benim adım
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni
YUNUS EMRE
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dünü günü
Bana seni gerek seni
Ne varlığa sevinirim
Ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum
Bana seni gerek seni
Aşkın aşıklar öldürür
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni
Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem
Sensin dün ü gün endişem
Bana seni gerek seni
Sufilere sohbet gerek
Ahilere ahret gerek
Mecnunlara Leyli gerek
Bana seni gerek seni
Eğer beni öldüreler
Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra
Bana seni gerek seni
Yunus’durur benim adım
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni
YUNUS EMRE
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorumlarınız için teşekkürler.